گریستن از زنده ماندگان

در طول حرفه‌ای چهل ساله ورویک برودهد بسیاری از نمایش‌های اصلی را طراحی کارگردانی و اجرا کرده است که در مکان‌های بسیار گوناگون در نیوزیلند و فراتر از آن ارائه شده‌اند او هرگز کار خود را запис نکرده اما اکنون در برابر تحریک‌های کارگردان و با استفاده از نقش‌های بدل خود تصمیم می‌گیرد بالاترین و پایین‌ترین لحظات زندگی‌اش را دوباره به اجرا درآورد از صحنه‌های زخمی با لباس‌های فاخر تا نجواهای صمیمانهٔ یک مرد تنها او روحش را در فازهای گوناگون به نمایش می‌گذارد او جوانی را در حومه دهه پنجاه باز می‌نماید اتوبوس خودشناسی در دهه شصت سان فرانسیسکو و لحظات اندیشه به‌عنوان هنرمند در هزارتوی سونا محلی باز می‌تابد رَبینگ از مردی زنده است گواهی بر توانایی یک نفر برای نگاه به زندگی در برابرش و بازنمایی آن